babyhair.pl


Jak powstaje kosmetyk – od pomysłu do gotowego produktu na półce? Cz. 2

Zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1223/2009 z 30 listopada 2009 r. dotyczącego opakowań kosmetycznych, na firmy kosmetyczne oraz na wszystkie podmioty odpowiedzialne za wprowadzenie kosmetyku na rynek europejski, nałożono obowiązki dotyczące oznakowania opakowań i etykiet kosmetycznych. W rozporządzeniu możemy przeczytać, że każde oznakowanie kosmetyku czyli etykieta powinna być nieusuwalna, w pełni widoczna dla każdego oraz łatwo czytelna. Na etykiecie powinny znaleźć się również następujące informacje:

  • Preparaty importowane powinny zawierać nazwę kraju, z którego przybyły
  • Datę minimalnej trwałości kosmetyku. Można to oznaczyć znakiem graficznym PAO lub zwrotem: "Najlepiej użyć przed końcem...” 
  • Oznaczenie, dzięki którym można zidentyfikować produkt, czyli partię produktu.
  • Wykaz składników preparatu kosmetycznego opisanego zgodnie z nazwami przyjętymi w Międzynarodowym Nazewnictwie Składników Kosmetycznych (INCI). Muszą być one uszeregowane zgodnie z kolejnością użytą w recepturze. Podawane są od największej ilości do najmniejszej. Skład INCI musi zostać poprzedzony słowem „Ingredients” lub „Składniki”. 
  • Zawartość nominalna w momencie pakowania (wyjątek stanowią opakowania zawierające mniej niż pięć gramów/mililitrów preparatu, bezpłatne próbki, opakowania jednorazowego użytku oraz opakowania zbiorcze pod warunkiem, że informacje o zawartości nominalnej znajdują się na opakowaniach jednostkowych w opakowaniu zbiorczym)

Najczęściej producenci kosmetyków decydują się na zarejestrowanie swojego opakowania, jako wzoru przemysłowego. Można zarejestrować opakowanie również, jako trójwymiarowy znak graficzny. Jest to możliwe w przypadku, gdy opakowanie kosmetyku posiada funkcję odróżniającą np. jest bogato zdobione, co czyni je unikalnym na rynku. Przez co, dość znacznie, wyróżnia się na rynku kosmetycznym. W takim wypadku producent może uzyskać dodatkowe narzędzia prawne. Może uzyskać ochronę wzoru przemysłowego całego opakowania lub tylko poszczególnych jego części.

Istotną rolę przed wprowadzeniem produktu na rynek zajmują badania oraz testy. Gdy mamy pewność, że w trakcie badań laboratoryjnych było wszystko w porządku, opakowanie również jest takie jak zakładaliśmy, to kolejnym krokiem przed wprowadzeniem kosmetyku na rynek są badania IN VIVO. Są to badania prowadzone na grupie probantów (inaczej ludzi, przyszłych konsumentów). Prowadzone są testy na probantach posiadających np. w przypadku kremu taki typ skóry, dla której kosmetyk został przeznaczony. Na podstawie wyników badań, można stwierdzić czy rzeczywiście kosmetyk działa, przynosi zamierzone efekty. Jeśli okażę się, że coś poszło nie tak jak zakładaliśmy, oczekiwane efekty są mniejsze niż zakładane lub nie ma ich wcale, wówczas dokonuje się zmian w recepturze. Następnie powtarza się testy kliniczne oraz badania IN VIVO.

Jeśli technolodzy potwierdzą, że skuteczność kosmetyku przynosi zakładane efekty wówczas zaczyna się produkcja opakowań. Również w tym momencie zamawiane są surowce kosmetyczne. Dokonywana jest wycena gotowego produktu kosmetycznego, ile będzie kosztował 1 gram lub mililitr naszego kosmetyku oraz jeden słoiczek czy butelka naszego kosmetyku. Cały taki proces trwa zazwyczaj około półtora roku do dwóch lat.

Wprowadzenie na rynek, aby kosmetyk został wprowadzony do obiegu musi zostać oceniony oraz przebadany pod względem bezpieczeństwa. To musi zostać udokumentowane. Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie kosmetyku na rynek, najczęściej producent zobowiązany jest do notyfikacji produktu w europejskim Portalu Notyfikacji Produktów Kosmetycznych (CPNP). Informacje te podaje się tylko do wglądu organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej i centrów kontroli zatruć.

Informując jednocześnie, że na rynku kosmetycznym pojawił się nowy produkt. Natomiast na żądanie konsumenta, producent jest zobowiązany do podania następujących informacji :

  • Zawartość w produkcie substancji niebezpiecznych oraz ich ilość,
  • Informacje o przypadkach niepożądanych wynikających z użycia danego produktu kosmetycznego,
  • Nazwa i numer kodu kompozycji zapachowych i aromatów użytych w produkcie wraz z tożsamością dostawcy.