Cienie pod oczami – jak z nimi walczyć?

Skóra wokół oczu to bardzo delikatny obszar. Wiele problemów natury estetycznej wiąże się właśnie z tą okolicą. Przykładem są cienie i worki pod oczami. Cienie pod oczami zazwyczaj są wynikiem bezsenności lub niskiej jakości snu, a co za tym idzie - zmęczenia organizmu. Sińce mogą być także konsekwencją procesu starzenia się skóry, który powoduje, że skóra pod oczami staje się coraz cieńsza, w związku z tym wszelkie żyły i naczynka, odpowiadające za barwę cieni, są bardziej widoczne. Patologiczne cienie pod dolną powieką mogą powstać wskutek palenia papierosów, stresu, ekspozycji na słońce, spożywania alkoholu, kofeiny oraz przyjmowania niektórych leków (np. tabletek antykoncepcyjnych). Zdarza się, że sińce pod oczami są uwarunkowane genetycznie. Cienie pod oczami mogą być także objawem reakcji alergicznej np. na składniki kosmetyków, sierść zwierząt lub kurz.

Cienie pod oczami mogą być objawem choroby Cenie pod oczami mogą być objawem choroby, jeśli ciemniejsze zabarwienie skóry pod oczami utrzymuje się dłuższy czas lub nasila się, a dodatkowo towarzyszą temu inne dolegliwości, np. bóle głowy czy częstomocz, mogą one wskazywać na:

  • niedoczynność tarczycy - niedoczynność tarczycy może powodować przenikanie złożonych cząsteczek cukru pod skórę twarzy, co prowadzi do powstawania obrzęków i przebarwień wokół oczu;
  • atopowe zapalenie skóry - patologiczne ciemne kręgi wokół oczu towarzyszą opuchniętym powiekom i rumieniowi twarzy;
  • odwodnienie lub niedożywienie - sińce pod oczami mogą sugerować niedobór elektrolitów w organizmie, zwłaszcza żelaza, a także witaminy K;
  • anemia - w przypadku niedokrwistości (która może być późnym objawem niedożywienia) cienie pod oczami towarzyszą objawom, takim jak: osłabienie, zaburzenie koncentracji i uwagi, bóle i zawroty głowy, tachykardia (przyspieszenie akcji serca), bladość skóry i błon śluzowych;
  • choroby wątroby, nerek i śledziony - źle działający układ moczowy powoduje m.in. bóle w okolicy lędźwiowej i częstomocz. Z kolei objawem niewydolności wątroby czy śledziony są m.in. bóle brzucha i utrata apetytu. Wszystkim objawom towarzyszą również sińce i lekkie obrzęki okolic oczu;
  • cukrzyca - oprócz cieni pojawiają się także: wzmożone pragnienie, osłabienie, częstomocz, utrata wagi
Domowe sposoby na worki pod oczami:
  • Zimne okłady - na zmęczone, opuchnięte oczy dobrze działają kompresy chłodzące; można je wykonać w bardzo prosty sposób, wystarczy nałożyć na oczy płatki higieniczne nawilżone zimną wodą lub plasterki świeżego ogórka. Innym sposobem jest schłodzenie w lodówce kilku łyżeczek, które posłużą jako zimny okład.
  • Herbata - rumianek ma właściwości łagodzące; ostudzona torebka po zaparzonej herbacie z rumiankiem może służyć jako okład na oczy. Dobrze sprawdzi się w tej roli także herbata czarna i zielona.
  • Ubite białko - ubite białko jajka sprawi, że skóra stanie się bardziej jędrna, zmniejszy się też opuchlizna.
  • Masaż twarzy - to doskonały sposób na utrzymanie twarzy w dobrej kondycji, wystarczy dwa razy w tygodniu wykonywać masaż twarzy, który dobrze wpłynie na mięśnie twarzy i zrelaksuje skórę.
  • Okłady z plasterków świeżego ogórka – ogórek wykazuje działanie kojące i łagodzące. Najlepiej, jeśli będzie on wcześniej przechowywany w lodówce, wówczas przyniesie też działanie chłodzące.
  • Ciepłe okłady z czarnej herbaty lub świetlika – świetlik wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, ponadto likwiduje obrzęki. Dobrze sprawdzą się też okłady z czarnej herbaty lub rumianku.
  • Okład z surowego ziemniaka – oprócz działania łagodzącego, wykazuje właściwości ściągające i rozjaśniające.
  • Okłady z alg – rośliny takie jak algi są bardzo dobre w redukcji cieni, ponieważ to bogate źródło witamin, minerałów i innych, łatwo przyswajalnych składników odżywczych. Ponadto wpływają na poprawę krążenia skóry, działają nawilżająco i mocno odżywczo.
  • Masaż okolicy oczu – delikatny masaż usprawni krążenie krwi i limfy, odżywi skórę i wpłynie na poprawę jej kolorytu.

Jeśli domowe i drogeryjne sposoby nie pomagają warto pójść do profesjonalisty i skorzystać z zabiegów medycyny estetycznej. Należy do nich między innymi zabieg mezoterapii igłowej. Jest to zabieg, który polega na dostarczeniu, za pomocą igły, w głąb skóry składników odżywczych. Doprowadzenie związków leczniczych poprawi krążenie skóry, rozjaśni ją, będzie zapobiegać gromadzeniu się w niej płynów tkankowych oraz zwiększy jej elastyczność. Alternatywą dla osób o niskim progu bólu lub posiadających cerę naczyniową jest tzw. mezoterapia bezigłowa, która jest zabiegiem mniej inwazyjnym i wykorzystuje działanie fal radiowych. W gabinetach medycyny estetycznej popularna jest również laseroterapia, wykorzystująca wiązki światła naprowadzone na skórę oraz wypełnienie doliny łez za pomocą wstrzyknięcia substancji, która wypełnia skórę. Przed podjęciem decyzji o wykonaniu zabiegu, warto wcześniej zastosować bardziej naturalne i nieinwazyjne metody pielęgnacji twarzy. Należy pamiętać, że wypełnianie tkanek jest procesem szybko odwracalnym, ponieważ komórki rozkładają dość szybko wszystkie substancje zawarte w wypełniaczach.


 

Napisz komentarz (0 Komentarzy)


Dirty beauty – nowy, kosmetyczny trend.

Dirt beauty to trend w kosmetyce mający swe początki w Azji i Stanach Zjednoczonych, inspirowany naturą i opierający składy kosmetyków na darach ziemi. Coś, co znamy i lubimy, w tym momencie przechodzi swoiste odrodzenie i chętnie korzystają z tego trendu kobiety na całym świecie.

Dobroczynne składniki pochodzenia naturalnego:

Algi znane w kosmetyce od lat. Pełnią w kosmetykach różne funkcje jako: wypełniacz zapewniający odpowiednie cechy organoleptyczne produktu, stabilizator czy substancja aktywna. Algi nawilżają skórę, poprawiają jej jędrność i elastyczność, regenerują, wykazują działanie przeciwalergiczne, przeciwzapalne, poprawiają koloryt skóry, regulują nadmierną aktywność gruczołów łojowych, sprawdzają się w terapii trądziku. Kosmetyki, zawierające w składzie algi, są szczególnie popularne we Francji – roczne zużycie surowca wynosi około 5 tys. ton. Przemysł kosmetyczny pozyskuje algi najczęściej ze specjalnie zakładanych hodowli bądź naturalnych zbiorników wodnych. Po zebraniu algi są suszone, mikronizowane, poddawane procesowi ekstrakcji lub liofilizacji.

Węgiel

Kilkanaście miesięcy temu węgiel odcisnął swój ślad w trendach kosmetycznych, był istny szał na kosmetyki z dodatkiem węgla, który wkroczył do kremów, masek, żeli do mycia twarzy, past do zębów, mydeł, peelingów. Polskie „czarne złoto” wykorzystywane jest jako środek: oczyszczający ujścia mieszków włosowych, antybakteryjny, przeciwzapalny. Polecany jest osobom z cerą tłustą, trądzikową, zanieczyszczoną, mieszaną, pozwala pozbyć się zanieczyszczeń, ograniczyć wydzielanie sebum i przyspieszać rogowacenie naskórka. Węgiel jest czarny – to oczywiste, do czasu! Rynek kosmetyczny tymczasem kusi produktami z węglem białym. Biały węgiel to tradycyjny japoński węgiel drzewny, który pozyskuje się z dębu Quercus Phillyraeoides. Drewno ogrzewa się powyżej 1000 stopni Celsjusza, a następnie okłada mieszaniną wilgotnej ziemi, piasku i popiołu w celu schłodzenia. Gwałtowne ogrzewanie, a następnie szybkie chłodzenie powoduje spopielenie kory i liści do gładkiej, twardej powierzchni o białawym odcieniu. W środku węgiel jest jednak czarny.

Borowina

Borowina jest najgłębiej położoną warstwą torfu, osadem humusowym powstałym na przestrzeni wieków z obumarłych szczątków roślin i zwierząt w procesie beztlenowego rozkładu, przebiegającego pod powierzchnią wody. W Polsce złoża borowiny występują w rejonie Mazur, Pojezierza Pomorskiego, niziny Podlaskiej, Polesia, w dolinie Dunajca.
Skład surowej borowiny wydobytej z torfowiska to w około 89% wilgoć, ok. 10% stanowią substancje organiczne, reszta to substancje nieorganiczne. Pod względem terapeutycznym, najbardziej istotne są substancje organiczne o dużym stopniu rozkładu, czyli związki humusowe i bituminy. Stopień rozkładu borowiny mierzony jest za pomocą stopni von Posta (od nazwiska niemieckiego badacza torfu). Borowina wykorzystywana jest w uzdrowiskach i gabinetach odnowy biologicznej w zabiegach detoksykujących, wyszczuplających, modulujących sylwetkę, poprawiających elastyczność skóry. Zabieg body wrapping, czyli „zawijania ciała”, polega na nałożeniu borowiny na poddaną wcześniej peelingowi skórę dotkniętą cellulitem, a następnie owinięciu ciała folią lub bandażem. Zabieg ma na celu pobudzenie krążenia krwi i limfy, rozgrzanie skóry, intensyfikację procesu pocenia. Po około 45 minutach z ciała pacjenta zdejmuje się folię i wykonuje drenaż lub masaż limfatyczny.
Kąpiele borowinowe wykonywane są z podobnych wskazań – detoksykacja organizmu, lepsze wchłaniania przez skórę zawartych w borowinie związków kondycjonujących. Kąpiel trwa ok. 25 minut, w trakcie zabiegu dochodzi do powolnego przegrzania ciała, które usprawnia krążenie krwi, przyspiesza wydalanie toksyn wraz z potem, relaksuje, rozluźnia napięte mięśnie.

Glinki

Glinki wykazują szerokie działanie – usuwają toksyny, pochłaniają nadmiar sebum, działają remineralizująco i bakteriobójczo. Glinki pozyskiwane są z głębi ziemi, z głębokości od ok. 20 do 70 metrów, stanowią źródło minerałów dla naszej skóry. Zabiegi z udziałem glinek doczekały się nawet oddzielnej nazwy – mowa o agrilloterapii. Glinka biała, czyli kaolin, łagodnie ściąga ujścia mieszków włosowych, oczyszcza, odświeża, regeneruje skórę. Glinka zielona sprawdza się przy cerze tłustej i mieszanej, czerwona – przy trądziku różowatym, wygładza, obkurcza naczynia krwionośne. Glinka żółta jest bogata w żelazo, polecana jest do twarzy dojrzałej, zniszczonej, poprawia koloryt cery, wzmacnia, regeneruje.


Napisz komentarz (0 Komentarzy)


Rollery, wałki jadeitowe, dermapeny.

Rollery i wałki jedelitwe stają się coraz bardziej popularne w kosmetologii. Rollery i wałki jadeitowe wykonane są z jadeitu, czyli jednego z tak zwanych kamieni żadowych, służą do masażu i liftingu twarzy. Kamienie żadowe nazywane są w Azji „kamieniami młodości”. Rollery:

  • poprawiają krążenie,
  • rozluźniają mięśnie twarzy,
  • stymulują usuwanie toksyn poprzez drenaż limfatyczny,
  • poprawiają absorpcję kosmetyków,
  • redukują opuchlizny i cienie pod oczami,
  • dają uczucie jędrnej, napiętej i gładkiej skóry. Masaż wykonuje się od zewnętrznej do wewnętrznej strony twarzy.

Przed zabiegiem należy umieścić wałek w lodówce na kilkanaście minut w celu ochłodzenia kamienia - poprawia to jego skuteczność w zamykaniu ujść mieszków włosowych.

Czym jest Dermapen?

Dermapen to urządzenie, za pomocą którego można w skuteczny sposób poprawić wygląd skóry w praktycznie każdym miejscu na ciele. Wyglądem przypomina ołówek lub długopis, a jego główną funkcją jest wykonywanie mikronakłuć, które pobudzają skórę do regeneracji.

Jak działa?

Dermapen jest elektrycznym urządzeniem medycznym wykorzystującym 12 cienkich mikroigieł nakłuwających skórę w sposób automatyczny. Igły wykonane są z najwyższej klasy molibdenu - materiału, z którego wykonuje sprzęt chirurgiczny. Jednorazowa głowica zawierająca igły jest w stanie wykonać ponad 20 nakłuć w ciągu sekundy. Głębokość wnikania igieł w skórę jest regulowana i może wynosić od 0,25 mm do 2,5 mm.

Wskazania do zabiegu dermapenem.

  • Cellulit,
  • Zmarszczki średnie oraz płytkie,
  • Blizny oraz nieestetyczne znamiona,
  • Rozstępy,
  • Rozszerzone pory,
  • Skóra zwiotczała oraz wysuszona,
  • Wypadanie włosów.

Przeciwwskazania do zabiegu
Jak każdy zabieg kosmetyczny ma swoje przeciwskazania. Do najważniejszych z nich można zaliczyć.

  • Nowotwór,
  • Stany zapalne skóry,
  • Trądzik różowaty lub ropowiczy,
  • Ciąża oraz okres karmienia piersią, 
  • Regularne przyjmowanie leków na obniżających krzepliwość krwi,
  • Zaawansowana i nieleczona cukrzyca.

Napisz komentarz (0 Komentarzy)


Najnowsze osiągnięcia nanotechnologii w kosmetykach.

Nanotechnologia jest jedną z pięciu najbardziej dynamicznie rozwijających się technologii XXI wieku. Obejmuje praktycznie wszystkie dziedziny życia, a najczęściej jest wykorzystywana w medycynie, produkcji energii, przemyśle spożywczym, elektrotechnice oraz kosmetologii. Obecnie jedną z bardziej interesujących dla kosmetologów kwestii jest przenikanie substancji aktywnych przez skórę w jej głąb. Większość produktów kosmetycznych działa jedynie na powierzchniowe warstwy skóry, nie docierając do jej żywych warstw. W wyniku wieloletnich badań udało się opracować metodę umożliwiającą transport cennych składników do głębszych warstw skóry, czyli do skóry właściwej. Przetransportowane w ten sposób składniki, wykazują tam swoiste właściwości, takie jak niszczenie drobnoustrojów (nanocząstki srebra), pobudzanie procesów regeneracyjnych w skórze (nanocząstki złota), czy chronienie przed szkodliwym promieniowaniem UV (nanocząstki ditlenku tytanu). Kosmetyki z nanocząstkami zawierają z reguły mniej substancji konserwujących i mają mniejszą lepkość niż kosmetyki tradycyjne. Nie bez znaczenia jest także to, że nanocząstki wykazują istotną trwałość w szerokim zakresie temperatur. Wszystkie te możliwości takie daje Nanotechnologia

Trzy grupy nanocząsteczek najczęściej stosowane w kosmetyce

W kosmetyce znalazły zastosowanie trzy grupy nanocząsteczek. Do pierwszej zalicza się związki, które w trakcie aplikacji na skórę, rozpadają się do pierwotnych składników. Najbardziej znane i stosowane są liposomy. Są to kuliste pęcherzyki, zbudowane z podwójnej warstwy lipidowej, otaczającej wodniste wnętrze. Zaletą jest podobieństwo właściwości liposomów do właściwości i budowy błon biologicznych, co ułatwia penetrację naskórka, zwiększa stężenie wprowadzanej substancji oraz minimalizuje ryzyko wystąpienia reakcji ubocznych. Substancja aktywna transportowana przez liposomy może być rozpuszczona w fazie wodnej lub lipidowej. Najczęstszymi związkami zamykanymi w liposomach są kolagen, elastyna, witaminy A, C, E oraz ekstrakty roślinne. Ze względu na ryzyko przenikania do krwioobiegu, w kosmetyce wykorzystywane są liposomy wielkości 100-250 nm.
Drugą formą cząsteczek, obok liposomów, są nanokapsułki, czyli systemy zbiornikowe, których substancja aktywna otoczona jest polimeryzowaną osłonką. Ich zaletą jest kontrolowane uwalnianie substancji aktywnej.
Trzecią formą cząsteczek są nanosfery, czyli polimeryczne systemy matrycowe, cechuje je mały rozmiar rzędu 25-100nm. Mają one zdolność przenoszenia wyciągów roślinnych, składników mineralnych oraz organicznych (witaminy, aminokwasy).

Surowce kosmetyczne w nanotechnologii

Nanozłoto pozyskiwane jest poprzez redukcję kwasu chlorozłotowego do neutralnych atomów złota. Otrzymane nanocząsteczki złota są zwane złotem koloidalnym, które gwarantuje bardzo szerokie spektrum działania kosmetycznego. Jest skutecznym składnikiem produktów przeznaczonych dla skóry podrażnionej oraz narażonej na występowanie stanu zapalnego, ze względu na swoje właściwości antybakteryjne i przeciwzapalne. Nanozłoto jest również rewelacyjnym składnikiem kosmetyków przeciwstarzeniowych. Wpływa na produkcję kolagenu oraz opóźnia procesy starzeniowe skóry. Jego właściwości nawilżające oraz ochronne dla skóry, wykorzystuje się przede wszystkim w produktach bez konserwantów dedykowanych skórze wrażliwej.

Nanosrebro, czyli srebro koloidalne jest wykorzystywane, jako najskuteczniejszy związek w walce z bakteriami, wirusami i grzybami. Dzięki swojej zgodności biologicznej z naszym organizmem, może być stosowane przez ludzi w każdym wieku (nawet niemowlęcym) przy wszystkich problemach skórnych.

Nanomiedź jest istotnym składnikiem ze względu na swoje intensywne właściwości przeciwutleniające i zapobiegające procesom starzenia skóry.

Istnieje wiele innych korzyści wynikających z zastosowania nanostruktur w kosmetykach. Nanocząsteczki odpowiadają między inny za spowolnione i kontrolowane uwalnianie substancji aktywnej z preparatów. Takie rozwiązanie, zapewnia długotrwałą stymulację skóry równym stężeniem substancji aktywnej. Dzięki nanotechnologii udaje się nam rozpuścić i aplikować do skóry składniki trudno rozpuszczalne, którymi są np. witaminy.

Istotną właściwością nanosubstancji jest ich zmniejszone oddziaływanie drażniące, co umożliwia zastosowania ich wyższego stężenia w produkcie, z jednocześnie zmniejszonym ryzykiem wystąpienia skutków niepożądanych.

Co w takim razie z opakowaniem?

Opakowanie kosmetyku pełni funkcję ochronną dla preparatu, marketingową i ekologiczną. Przede wszystkim ma chronić przed niekorzystnymi zmianami o charakterze fizykochemicznym, mikrobiologicznym, biochemicznym i enzymatycznym. Najczęściej stosowanym tworzywem do produkcji opakowań są tworzywa sztuczne, a to ze względu na ich termoplastyczność, niską masę właściwą, odporność na duży zakres temperatur. Opracowywane są nowe technologie, które w innowacyjny sposób będą spełniały wszystkie wymagane kryteria.
Projektowane są nowe tworzywa polimerowe, które mają być zupełnie nieszkodliwe pod kątem przedostawania się niekorzystnych substancji pochodzących z opakowania do preparatu kosmetycznego. Ponad 60% opakowań kosmetyków stanowią pojemniki z tworzyw sztucznych, głównie polipropylenu, polietylenu i politereftalanu etylu. Coraz częściej stosuje się także opakowania ekologiczne. Wykorzystywane są między innymi biopolimery.
Potencjalne zastosowanie w opakowaniach kosmetyków oraz zainteresowanie naukowców odnalazły nanokompozyty polimerowe. Są to dwufazowe materiały, w których w matrycy polimerowej rozmieszczone równomiernie są cząstki napełniacza, których wymiary nie przekraczają kilku nanometrów. Ich właściwości zależą głównie od rodzaju nanowypełniacza, właściwości polimeru, metody syntezy, wymiarów i rozmieszczenia, nanocząsteczek. Zastosowanie nanotechnologii w przemyśle opakowań kosmetycznych jest pożyteczne między innymi dlatego, że pozwala ulepszyć właściwości barierowe, mechaniczne i przeciwdrobnoustrojowe, dzięki czemu między innymi gazy nie przedostają się do wnętrza opakowania. Do opakowań kosmetyków mogą być używane nanocząstki srebra. Działanie to pozwala na hamowanie wzrostu drobnoustrojów. Można, zatem mówić o nanokompozytach polimerowych z nanosrebrem. Otrzymywane są one metodą fotochemiczną, termiczną, dzięki polimeryzacji In situ, przy zastosowaniu promieniowania elektromagnetycznego. Najprostszą metodą jest metoda rozpuszczalnikowa. Polega ona na wymieszaniu roztworu polimeru z koloidem nanocząstek srebra. Na właściwości takich nanokompozytów mają wpływ: rodzaj matrycy, wymiary nanocząstek, stopień dyspersji, zawartość innych substancji takich jak stabilizatory. Główną zaletą nanokompozytów ze srebrem jest działanie bakteriobójcze i grzybobójcze. Dlatego też wciąż trwają badania na temat skuteczności i właściwości przeciwdrobnoustrojowych opakowań nanokompozytowych z nanosrebrem w kosmetyce. Wykazano już skuteczne działanie przeciwko drożdżom i pleśniom. Bardzo ważną zaletą nanosrebra w opakowaniach jest to, iż może ono być w łatwy sposób wprowadzane do tworzyw.

Według naukowców preparaty kosmetyczne powstające z wykorzystaniem nanotechnologii są produktami przyszłości i najprawdopodobniej zastąpią dotychczas stosowane rozwiązania. Pozyskane dzięki tej metodzie struktury mogą być nawet w 100% bezpieczne dla skóry. Składniki kremów pozyskane za pomocą nanotechnologii działają skuteczniej niż ich odpowiedniki naturalnie występujące w przyrodzie. Nanotechnologia rozwija się w niesamowitym tempie, dlatego można przypuszczać, iż czekają nas kolejne nowości, które zrewolucjonizują rynek kosmetyczny na przestrzeni najbliższych kilku lat.


Napisz komentarz (0 Komentarzy)

 


Śluz ślimaka - przegląd badań.

O kosmetykach ze śluzem ślimaka, jakiś czas temu, rozpisywały się wszystkie portale kosmetyczne i gazety. Mocno zawojowały rynek kosmetyczny. Swoją popularność zawdzięczają niezwykłym właściwościom pielęgnacyjnym. Śluz ślimaka ma przede wszystkim właściwości gojące - wspomaga gojenie się ran, zmian trądzikowych i podrażnień. Doskonale wygładza i ujędrnia skórę, również naznaczoną procesem starzenia.
Szokujący może być dla niektórych fakt, że ślimaka o nazwie Helix aspersa Muller (brunatny ślimak ogrodowy) po raz pierwszy opisano naukowo dopiero w XVIII w. Jednak lecznicze właściwości jego śluzu znane były znacznie wcześniej, przez tysiące lat wykorzystywano go do leczenia oraz pielęgnacji skóry w wielu kulturach. Używał go Hipokrates w starożytnej Grecji (lecząc nim ostry kaszel, trudno gojące się rany i wrzody), afrykańskie plemiona i Indianie zamieszkujący tereny Ameryki Południowej.
Charakterystyczną cechą Helix aspersa Muller jest to, że gruczoły w ich odnóżach produkują duże ilości dwóch rodzajów śluzu.

  • Pierwszy z nich to limuzyna - ciągnący się, dobrze widoczny mokry ślad, który dla ludzi nie ma praktycznie żadnej wartości.
  • Drugi to kryptozyna. Ślimakom służy do zabezpieczania i regeneracji delikatnych tkanek, które podczas poruszania się ulegają uszkodzeniu w kontakcie z twardą powierzchnią. Ze względu na swoje właściwości bardzo cenna jest również w pielęgnacji.

Badania naukowe nad właściwościami śluzu rozpoczęto już w XIX wieku, jednak przerwano i dopiero pod koniec XX wieku zaczęto wykorzystywać go, jako składnik kosmetyków. Świat medycyny i kosmetyki odkrył go na nowo w latach 80. ubiegłego wieku. Jak często bywa w tego typu kwestiach, zadecydował przypadek.
Na farmie w pana Bascunan w Chile, na której hodowano ślimaki z gatunku Helix Aspersa Muller, praca była ciężka i wymagająca, bo nie używano żadnych maszyn. Mimo tego dłonie hodowcy były miękkie i gładkie, a przecięty naskórek następnego dnia wyglądał jak nowy. Ojcu zaczął pomagać młodszy syn, po kilku dniach ciągłego kontaktu ze ślimaczym śluzem stare blizny na jego dłoniach zaczęły stopniowo znikać. Sprawą zainteresował się najstarszy syn hodowcy, Fernando Bascunan Ygualt, z zawodu lekarz. Zapoczątkowane przez niego na nowo badania udowodniły, że wyciąg ze śluzu ślimaków ma niezwykłe i cenne właściwości. W 2006 roku standaryzowany ekstrakt ze śluzu ślimaka wpisany został do rejestrów International Nomenclature of Cosmetic Ingredients (INCI) jako snail secretion filtrate.
W Polsce badań nad śluzem ślimaka podjęła się spółka z Elbląga Polish Snail Holding. Spółka naukowców PSH prowadzi badania we współpracy z Instytutem Biotechnologicznym Uniwersytetu Gdańskiego. PSH od ponad dziesięciu lat zajmuje się hodowlą ślimaków, przetwórstwem mięsa z nich oraz badaniami w kierunku składu i właściwości śluzu ze ślimaków. Jak dotąd specjaliści badając śluz, udowodnili właściwości wydzieliny ze ślimaków, okazało się, że wyprodukowane przez nich serum na bazie śluzu, wyraźnie łagodzi dolegliwości skórne po goleniu, działa korzystnie w przypadku atopowego zapalenia skóry, a także łagodząco w przypadku trądziku skórnego. Warto również dodać, iż naukowcy z Polish Snail Holding opracowali specjalną technologię przemysłowego otrzymywania śluzu ze ślimaków, która pozwala na pozyskanie produktu bez strat najcenniejszych składników aktywnych.

Co cennego zawiera śluz ślimaka?

Badacze zgłębiający tajemnice jego składu odkryli, że zawiera on mnóstwo substancji o udowodnionym działaniu pielęgnacyjnym i leczniczym, w bardzo korzystnych dla skóry proporcjach. Cztery najważniejsze to elastyna, kolagen, kwas glikolowy i alantoina. W kryptozynie są także przeciwutleniacze, witaminy, oligoelementy, proteiny o różnych masach cząsteczkowych, antyproteazy, mukopolisacharydy (organiczne związki chemiczne z grupy glikozaminoglikanów). Zawiera on także naturalne antybiotyki, skuteczne m.in. przeciw bakteriom Eschrichia Coli, Staphylococcus Aureus i Pseudomona Aeruginosa, które najczęściej występują w przebiegu infekcji skórnych. W śluzie są też glikokoniugaty, czyli czynniki wzrostu aktywności fibroblastów (komórek skóry), co ma bezpośredni wpływ na funkcje skóry: zwiększa ilość fibroblastów, stymuluje proces syntezy nowego kolagenu, zapewnia odpowiedni poziom kwasu hialuronowego, ułatwia też migrowanie keratynocytów, co przyczynia się do szybszego gojenia ran i uszkodzeń.


 

Napisz komentarz (0 Komentarzy)

Więcej artykułów…